Partner strategiczny
Nasze zbiory liczą już 39 106 obiekty/53 076 skanów
Wyników  49,  strona:
Wyników na stronie:
Sortowanie:
A B
0

Wyszukaj

Filtrowanie zaawansowane

Nazwa zespołu (kolekcji):
Partner:
Właściciel:

Filtrowanie zaawansowane

Tytuł obiektu:
Typ obiektu:
Data obiektu:  do:
Miejsce:
Autor / Twórca:
Właściciel:
Partner:
Kolekcje A-Z
 

Jurczyński Wawrzyn | 1891–1977 | ze zbiorów Ziemowita Jurczyńskiego, Poznań

Liczba obiektów w kolekcji: 49
Grupa kolekcji: akcja: powstanie
Właściciel: Osoby prywatne

Wawrzyn Jurczyński urodził się 28 lipca 1891 roku w Drogoszewie koło Gostynia. Jego rodzicami byli Jan i Marianna z domu Piotrowska. W 1899 roku rodzina Jurczyńskich wyjechała do Lütgendortmundu w Westfalii. Ojciec Wawrzyna rozpoczął tam pracę w kopalni węgla kamiennego, a sam Wawrzyn kontynuował rozpoczętą rok wcześniej w Michałowie naukę w szkole powszechnej, którą ukończył w 1906 roku. Dalej uczył się w szkole handlowej w Dortmundzie, po ukończeniu której rozpoczął pracę jako pracownik biurowy. W Lütgendortmundzie był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, którego współzałożycielem był jego brat Marcin. Warto wspomnieć, że w 1913 roku Marcin Jurczyński wysłał ze swojego gniazda największa liczbę ćwiczących na Zlot Związkowy do Poznania. W 1916 roku Wawrzyn został powołany do armii niemieckiej i wysłany na front zachodni do Francji. W 1918 roku powrócił z frontu do Lütgendortmundu, i stamtąd w grudniu 1918 roku został wysłany przez tamtejszego „Sokoła” do Poznania w celu zbadania stopnia przygotowania mieszkańców Wielkopolski do wybuchu powstania. Powrócił do Lütgendortmundu i wspólnie z bratem Marcinem, byłym naczelnikiem i komendantem IX Polowych Drużyn Sokolich, rozpoczął werbowanie ochotników „Sokoła” w Westfalii skłonnych wziąć udział w walce z zaborcą. 1 stycznia 1919 roku ochotnicy, wśród nich Wawrzyn i jego brat Józef, przybyli do Wielkopolski i zgłosili się do oddziałów powstańczych. 9 grudnia 1919 roku Wawrzyn przydzielony do Kompanii Poznańskiej pod dowództwem kapitana Tomaszewskiego wyruszył na północny front powstańczy. Uczestniczył w walkach o Żnin, Szubin, Gąsawę, Ludwikowo i Rynarzewo. W maju po przeformowaniu Kompanii Poznańskiej został wcielony do 5. Kompanii 9. Pułku Strzelców Wielkopolskich (późniejszy 67. Pułk Piechoty). Wraz z pułkiem przebywał w Rynarzewie, gdzie przebiegała linia demarkacyjna pomiędzy wojakami powstańczymi a niemieckim Grenzschutzem. Następnie został przeniesiony na front południowy. W styczniu 1920 roku brał udział w obsadzaniu przez Polaków Leszna. Po zakończeniu powstania został wysłany na front litewsko-białoruski, a w trakcie ofensywy bolszewickiej w maju 1920 roku brał udział w walkach obronnych pod Czeczukami (rejon Głębokie), gdzie 28 maja został ranny w prawe podudzie i stamtąd ewakuowany do Poznania, gdzie leczony był w szpitalu wojskowym. W lipcu 1920 roku zwolniony ze służby wojskowej z powodu odniesionych ran, a już w sierpniu przywrócony i przypisany do 57. Pułku Piechoty, gdzie szkolił poborowych. Ponownie zwolniony w grudniu 1920 roku. Po odbytych ćwiczeniach rezerwistów 16 sierpnia 1927 roku został mianowany na plutonowego.

Po zdaniu polskiej małej matury osiadł w Poznaniu i rozpoczął pracę w 1921 roku w Starostwie Krajowym, gdzie pracował do stycznia 1940 roku kiedy to wraz z rodziną (żoną Pelagią i synem) został osadzony w obozie przejściowym na Głównej, a stamtąd 11 lutego 1940 roku wywieziony do miejscowości Kurdwanów pod Krakowem. Przed wysiedleniem z Poznania Wincentemu Jarczyńskiemu udało się ukryć dokumenty, odznaczenia i fotografie w futrynie drzwi swojego mieszkania przy ul. Białej, które szczęśliwie przetrwały wojnę. Wawrzyn pracując jako archiwista w obawie przed Niemcami powyciągał na początku wojny z akt personalnych pracowników wszelkie informacje związane z ich udziałem w powstaniu wielkopolskim zastępując je w teczkach nieistotnymi dokumentami. W czasie okupacji do 1941 roku pracował jako tłumacz w urzędzie gminy Piaski Wielkie, a następnie w urzędzie dzielnicowym Borek Fałęcki również jako tłumacz. Po zakończeniu wojny w marcu 1945 roku rodzina Jurczyńskich powróciła do Poznania, a Wawrzyn podjął pracę w Urzędzie Wojewódzkim. Po likwidacji jego wydziału pracował jako archiwista w Klinice Ginekologiczno-Położniczej przy ul. Polnej, a następnie w Spółdzielni Mieszkaniowej „Wspólny Dom” jako pracownik administracyjny. W 1958 roku przeszedł na emeryturę. Zmarł 25 lutego 1977 roku w Poznaniu i jest pochowany na cmentarzu Junikowo. Jego biogram znajduje się na portalu http://powstancy-wielkopolscy.pl/.

Wawrzyn Jurczyński ( z...

1916
Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Wawrzyn Jurczyński (pi...

1916
Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Życiorys Wawrzyna Jurc...

22.09.1954
Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Życiorys Wawrzyna Jurc...

22.09.1954
Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Legitymacja Wielkopols...

17.12.1958
Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Mianowanie Wincentego ...

26.04.1972
Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Potwierdzenie przybyci...

1918
Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Wypis przebiegu służby...

07.11.1933
Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Wyciąg ewidencyjny z p...

05.04.1938
Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Wyciąg ewidencyjny z p...

05.04.1938
Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Książeczka wojskowa Wa...

Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Karta uchodźcy wystawi...

11.02.1940
Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Dokument urodzenia Waw...

Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Dokument urodzenia Waw...

Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Policyjne wymeldowanie...

12.03.1945
Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Policyjne wymeldowanie...

12.03.1945
Dodaj do koszyka Usuń koszyka

Wyników  49,  strona:
Logo Mykk
Logo FB
Copyright © 2013-2019 Wydawnictwo Miejskie Posnania

Wskazówka

W celu przejścia do trybu pełnoekranowego wciśnij na klawiaturze F11...