
Malownicze, bajkowe dekoracje Ireny Pikiel i muzyka Stanisława Prószyńskiego to jedne z wielu walorów spektaklu otwierającego sezon artystyczny w 1953 roku. Melania i Tadeusz Karwatowie dokładali wszelkich starań, by mimo skromnego budżetu i braków kadrowych tworzyć przedstawienia na wysokim poziomie. Bez dobrze wyposażonej pracowni, wieczorami, własnoręcznie wykonali osiemnaście lalek. Zająca chwalipiętę przełożył na język polski Jerzy Litwiniuk, tłumacz, poeta, autor polskiego tekstu piosenki Ogniska już dogasa blask, popularnej szkockiej pieśni ludowej Auld Lang Syne. Pod reżyserską wodzą Melanii Karwatowej kukiełki zabrały widzów do leśnego świata zwierząt, w którym egoizm nie ma racji bytu.
Natalia Woźna-Maćkowiak