Wacław Wawrzyniak urodził się 28 września 1891 roku w Poznaniu jako jedno z czworga dzieci kupca Antoniego Wawrzyniaka i Marii z Lindeckich. W 1914 roku poślubił pochodzącą spod Szamotuł Bronisławę z domu Kawicką, z którą doczekał się czworga dzieci. W czasie pierwszej wojny światowej służył w armii niemieckiej, od 1915 roku walcząc na froncie wschodnim. Po wybuchu powstania wielkopolskiego wstąpił w szeregi powstańców i wziął czynny udział w walkach o wyzwolenie Wielkopolski. Na początku lat 20. XX wieku pracował jako kiper w firmie Hartwig Kantorowicz, a w latach 1923–1931 był magazynierem i ekspedientem w sklepach meblowych Linke – Baranowski.
W czasie drugiej wojny światowej został aresztowany za słuchanie radia i w 1941 roku osadzony w więzieniu w Rawiczu. Później przebywał w obozach koncentracyjnych Mauthausen, Buchenwald i Dora-Mittelbau, gdzie szczęśliwie doczekał końca wojny oraz wyzwolenia przez wojska amerykańskie. Trafił na leczenie do Szwecji, skąd w 1946 roku wrócił do rodziny.
Po wojnie pracował w administracji Zjednoczenia Przemysłu Ziemniaczanego w Poznaniu. Zmarł 22 lutego 1950 roku i został pochowany na Cmentarzu Górczyńskim.
Paweł Michalak
