Szkoła nr 84 przy ul. św. Szczepana na Dębcu jest jedną z setek tzw. tysiąclatek zbudowanych na jubileusz tysiącletniej historii Państwa Polskiego w latach 60. XX wieku. Budynek oddano do użytku w 1965 roku. Wcześniej na Dębcu funkcjonowały trzy szkoły, ale nie zaspokajały potrzeb rozrastającego się w szybkim tempie osiedla budowanego przez Spółdzielnię Mieszkaniową Zakładów im. H. Cegielskiego dla swoich pracowników. Przy ul. Dębieckiej (później Dzierżyńskiego, dzisiaj 28 Czerwca 1956 r.) od 1890 roku działała koedukacyjna XXI Szkoła Powszechna im. Piotra Wawrzyniaka, pierwsza dębiecka szkoła pamiętająca jeszcze czasy, gdy Dębiec był podmiejską wsią. W 1945 roku podzielona ją na dwie szkoły o numerach 21 i 22 funkcjonujące w tych samych budynkach, obie przeznaczone dla chłopców. Przy ul. Wiśniowej (dzisiaj Łozowa) 11 lutego 1938 roku otwarto 49. Powszechną Szkołę Żeńską III Stopnia (od roku szkolnego 1954/55 koedukacyjną), a w 1952 roku kilkaset metrów dalej Szkołę Podstawową nr 21, która przejęła chłopców z likwidowanej starej szkoły nr 21 i część uczniów ze szkoły nr 22. Ostatni uczniowie opuścili budynek najstarszej dębieckiej szkoły 23 lutego 1964 roku i rozpoczęli naukę w nowym gmachu przy ul. św. Szczepana, której nadano nr 84, a patronem uczyniono Tadeusza Kościuszkę.
Życie i działalność Szkoły Podstawowej nr 84 przez kilka lat, od 1978 do 1985 roku dokumentował znakomity fotoreporter Stanisław Wiktor. Fotografował inauguracje i zakończenia roku szkolnego, Dni Babci, wizyty Gwiazdora, pasowania pierwszoklasistów i pożegnania ósmoklasistów, Dni Patrona, jubileusze, uroczystości wręczenia dyplomów i nagród najlepszym uczniom, wystawy i bale karnawałowe. Stworzył świetną, fotograficzną kronikę, w której najważniejsi są uczniowie, uczestnicy i bohaterowie szkolnych uroczystości i sens istnienia takich placówek oświatowych, jak ta.
Danuta Książkiewicz-Bartkowiak
