Rost Franciszek | 1890–1940 | ze zbiorów Romana Świetlika

zamknij wstęp
do kolekcji
Powrót
Kolekcja nadrzędna: Powstanie wielkopolskie | 1918–19
Rost Franciszek | 1890–1940 | ze zbiorów Romana Świetlika
Liczba obiektów:
4
Właściciel:
Lokalizacja:

Franciszek Rost urodził się 9 listopada 1890 roku w Wielichowie (powiat grodziski) jako czwarty z pięciu synów Hieronima Rosta i Józefy z Góreckich. Po ukończeniu szkoły podstawowej w rodzinnym mieście w latach 1902–1911 uczęszczał do gimnazjum humanistycznego w Gnieźnie, gdzie zaangażował się w działalność tajnego Towarzystwa Tomasza Zana. W latach 1911–1914 studiował medycynę na uniwersytetach w Berlinie, Strasburgu i Lipsku.
Po wybuchu I wojny światowej został powołany do armii niemieckiej, gdzie służył jako lekarz frontowy i chirurg w szpitalach polowych. Po zakończeniu wojny powrócił do Wielichowa i wstąpił w szeregi powstańców wielkopolskich. Od 5 stycznia 1919 roku służył jako lekarz kompanii wielichowskiej, współtworząc zaplecze medyczne kompanii i całego frontu zachodniego. Brał udział w walkach na froncie północnym, opatrując rannych m.in. pod Szubinem, Rynarzewem, Kcynią i Żninem, a następnie jako lekarz batalionowy 8. Pułku Strzelców Wielkopolskich walczył pod Rawiczem, Miejską Górką i Jutrosinem. W listopadzie 1919 roku został przeniesiony do 10. Pułku Strzelców Wielkopolskich (późniejszy 68. Pułk Piechoty) i od stycznia 1920 roku walczył na froncie litewsko-białoruskim w okolicach Mołodeczna. 1 kwietnia 1920 roku otrzymał awans na kapitana lekarza, a w listopadzie tego roku został dowódcą szpitala polowego 708 w 17. Dywizji Piechoty, gdzie od grudnia pełnił funkcję zastępcy szefa sanitarnego. Po przeniesieniu do rezerwy 1 maja 1921 roku osiadł w Poznaniu i pracował jako lekarz. Od 1 kwietnia 1922 roku do wybuchu drugiej wojny światowej był dyrektorem Szpitala Powiatowego w Nowym Tomyślu. W 1929 roku ożenił się ze Stefanią Malatyńską, z którą miał troje dzieci: Barbarę, Danutę i Zygmunta (zmarł krótko po urodzeniu). 24 maja 1935 roku obronił doktorat z medycyny na Uniwersytecie Poznańskim.
W czasie drugiej wojny światowej służył w stopniu majora w szeregach Wojska Polskiego, pracując w 7. Szpitalu Okręgowym w Poznaniu. W obliczu klęski kampanii wrześniowej szpital został ewakuowany na wschód, gdzie major Rost trafił do sowieckiej niewoli w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez Rosjan w Katyniu.

 

Paweł Michalak

Biogram za: Z. Kościański, Niepodległościowa droga dr. med. Franciszka Rosta, „Grot”, dodatek do „Wiadomości Kościańskich", 2009, nr 30, s. 150-154.

Informacje / metadane