Teczka zawiera korespondencję i plany finansowe Teatru z lat 1910-19, czyli pierwszego okresu jego funkcjonowania. Wyciągi preliminarzy kosztów wynikają z dotacji przyznanych przez Zarząd Miasta, a w nich, oprócz wydatków na Teatr, umieszczono m.in. koszty związane z miejskimi tramwajami czy też z łaźniami miejskimi. Do przyznanych dotacji ustosunkowuje się w korespondencji z Zarządem Miasta dyrekcja Teatru, podważając najczęściej wysokość kwot. Ciekawostką jest fakt, że w jednym z listów Zarząd Miasta, odpowiadając na zarzuty Teatru dotyczące niskiej dotacji, odpowiada, że są one takie, gdyż poziom spektakli się obniżył, a soliści, zamiast śpiewać, handlują towarami pod wieżą ciśnień (Wieża Górnośląska). Dyrekcja ripostuje, że poziom spektakli się obniżył, bo część solistów poszła na wojnę, a pozostali muszą handlować, aby dorobić do swoich niskich uposażeń.

Teczka zawiera również korespondencję z panią Spahr, scenografem, dotyczącą wykorzystania jej projektów scenograficznych i ewentualnego czasowego zatrudnienia. Ostatnim niemieckojęzycznym dokumentem z 28 grudnia 1918 roku, tuż po wybuchu powstania wielkopolskiego, jest kilkustronicowe uzasadnienie konieczności zatrudnienia palacza centralnego ogrzewania. Na końcu teczki znajduje się dokument w języku polskim – Wypis z protokołu posiedzenia Rady Miejskiej z 28 czerwca 1919 roku dotyczący dyskusji nad dodatkowym etatem dla Teatru.

 

Tadeusz Boniecki